از حکیمی پرسیدند: فلسفه‏ی بحث‏های وبلاگ‏نویسان در دنیای مجازی، فرندفید، توییتر و امثالهم چیست؟
حکیم نادان پاسخ داد: عشق مشهور شدن حتی به‏صورت مجازی.
گفتند: این بحث‏ها که همگی با فحش شنیدن آغاز شود و با ناسزا گفتن به پایان رسد!
گفت: اینها همه از تبعات همان مشهوریت است، در ایران آدم مشهور کسی است که یا زیاد فحش بدهد یا فحش زیادی بشنود.


پ.ن: و این‏چنین است که در وبلاگستان فارسی بی در و پیکر همه ادعا، هرگز هیچ بحث مفیدی که به نتیجه‏ی مثمرثمری برسد وجود نداشته و نخواهد داشت.

امید یعنی بپذیریم که خدا از آنچه فکرش را می‏کنیم، مهربان‏تر و بخشاینده‏تر است.
خدایی که من می‏شناسم، می‏تواند چنین باشد.

قصه‏ی عشق برایش می‏گویم، چشمانش را به لبانم دوخته، امان از هوس چیدن یک بوسه از لب معشوقه که از شنیدن قصه‏ی عشق برایش شیرین‏تر است.

این بار که خدا بیاید به خوابم، می‏گیرمش در آغوش و سرم را محکم در آغوش‏اش پنهان می‏کنم.
و آنقدر اشک خواهم ریخت تا دلش به رحم بیاید بر این بندگان گناهکار بی‏گناه.

حاج آقا به سلامتی چند فرزند دارید؟
پنج فرزند خدا به من عنایت کرده.
ماشاالله، مبارک باشه، چندتا دختر هستند چندتا پسر؟
پنج تا پسر و هشت تا دختر!


پ.ن: حاج آقا این بار مکه مشرف شدید بفرمائید برایتان گوسفند قربانی نکنند، خودتان فراتر از باور، گاو تشریف دارید.

حذف شد تا فرصتی دوباره باشد برای دوست داشتن.

پرنده‏ای که در آسمان پر می‏کشد هرگز آبی آسمان را نمی‏بیند.

این روزها به نظر می‏آید خدا هدایت آسمان و زمین را گذاشته روی خلبان خودکار و راحت خوابیده.

گریه نکن عزیزم. فردا می‏رویم دکتر، چند عمل جراحی کوچک و بعد من به جای تو...، گریه نکن دیگر.
دیگر نه درد خواهی کشید و نه از کار و زندگی‏ات خواهی افتاد. خراب شدن هیکل بعد از زایمان هم می‏ماند برای من.
دنیای زیبایی است دنیای مردان فمینیست.
پ.ن: عزیزم، ببین این شیطون کوچولو چطور لگد می‏زند!

دل که تنگ باشد دیگر مرد و زن ندارد، اشک می‏دود تا گوشه‏ی چشمانت و سر می‏خورد روی گونه‏ها.
دل که تنگ باشد تنهایی اتاقت را با خدا هم تقسیم نمی‏کنی.

و خرمشهر آزاد شد... گوش کنید
پ.ن: با تشکر ویژه از دکتر خاتمی و بزرگ‏داشت دوم خرداد.

شما را شاید بتوانم امّا خودم را که نمی‏توانم گول بزنم.
آری، دلم هر شب برای خدا تنگ می‏شود.

دنیا هر روز دریچه‏ای تازه به روی انسان می‏گشاید، جهان ارتباطات را شاید بتوان اولین و گسترده ‏ترین سرزمین آزادی نامید که تکنولوژی نوین در اختیار تمامی انسان‏ها قرار داده است.
در چنین موقعیتی و در حالتی که انسان‏ها هر لحظه مشغول نبرد با تبعیض‏های سخت دنیای واقعی خود هستند، رایانه این موقعیت را فراهم کرده است تا در دهکده‏ی جهانی همه‏ ی ما در کنار هم و به دور از هرگونه نابرابری و بی‏عدالتی با امکانات مشترک و خصوصیات ناشناخته زندگی جدیدی را تجربه کنیم.
کانون وبلاگ‏نویسان شیراز تنها برای پیشرفت و کمک به این واقعیت دنیای مجازی به وجود آمده است و امیدوار است که بتواند در این راه به همه‏ی انسان‏ها خدماتی برابر و مفید ارائه دهد.


پ.ن: کانون وبلاگ نویسان شیراز "وبانه" در سازمان ملی جوانان ثبت شد.
هدف اصلی کانون ارائه خدمات اجتماعی و بشر دوستانه و ارتقاء سطح فرهنگی جامعه در سطح استان است.

قبل‏ترها نجابت خریدار داشت، این روزها حماقت. هرچند که باید باور کنیم این روزها انسان نجیب، آدم احمق است.

می‏گویم: تنت بوی خاک باران خورده می‏دهد.
می‏پرسد: یعنی عطر "بولگاری" بوی کاهگل می‏دهد؟


پ.ن: این روزها آدم‏ها آنچنان در بوهای مصنوعی غرق می‏شوند که دیگر با خاک باران خورده مست نمی‏شوند.

می‏دانید تبعیض دانشگاهی یعنی چه؟
یعنی صنعتی شریفی‏ها بقیه دانشگاه‏ها را قبول ندارند، دانشگاه تهران دانشگاه شهرستان را قبول ندارد، دانشگاه سراسری دانشگاه آزاد را قبول ندارد، دانشگاه آزاد مرکز استان دانشگاه آزاد شهرستان را قبول ندارد، این وسط هیچ‏کس پیام نور و خصوصی را قبول ندارد.
هیچ استادی، استاد دیگری را قبول ندارد. هیچ دانشجویی، دانشجوی دیگری را قبول ندارد.
پ.ن: جالب اینجاست که موفق‏ترین دانشجویان کشور هم دانشجوی دانشگاه چلغوزآباد در ناکجاآباد ایران هستند.

دختر که عاشق شد، شرط گذاشت برای پسر که هرگز تنهایش نگذارد. پسر قول مردانه داد تا همیشه بماند. جنگ که شد، پسرک قولش را شکست، رفت و دیگر برنگشت. دخترک روی سنگ قبرش نوشت، مردی که عاشقم بود.

یک کلبه‏ی چوبی در دل جنگل، شومینه سنگی، صدای گر گرفتن چوب خشک، سرخی زغال گداخته، سفر در دل زمان.
فقط من هستم و او.
آدم و حوا.

خدایا از تو مى‏خواهم به حق نامت، اى خدا، اى بخشاینده، اى مهربان، اى بزرگوار، اى برپا دارنده، اى بزرگ، اى قدیم، اى دانا، اى بردبار، اى فرزانه، منزهى تو، اى که معبودى جز تو نیست، فریاد فریاد، برهان ما را از آتش اى پروردگار من.
اى آقاى آقایان، اى اجابت کننده‏ی دعاها، اى بالا برنده‏ی مرتبه‏ها، اى صاحب هر نیکى، اى آمرزنده‏ی گناهان، اى دهنده‏ی خواسته‏ها، اى پذیرنده‏ی توبه‏ها، اى شنونده‏ی صداها، اى داناى اسرار پنهانى، اى برطرف کننده‏ی بلاها.
اى آمرزنده‏ی خطاها، اى برطرف کننده‏ی بلاها، اى منتهاى امیدها، اى دهنده‏ی بزرگ عطاها، اى بخشنده‏ی هدیه‏ها، اى روزى ده بندگان، اى برآورنده‏ی آرزوها، اى شنونده‏ی شکایت‏ها، اى برانگیزنده‏ی مردمان، اى رهاننده‏ی اسیران...

پسرک می‏پرسد: دلت کجاست؟
به سینه‏ام اشاره می‏کنم، می‏گویم اینجاست. پسرک می‏گوید: پس دل همان قلب است؟
راست می‏گوید، فراموش کرده بودم که دلم را جایی سال‏ها قبل، پیش کسی جا گذاشته‏ام.

یکی از معجزه‏های خدا این است که فاحشه‏ها همیشه چشمان معصومی دارند.

شاید درست باشد که او پر نورترین ستاره‏ی شب‏های من بود، امّا فراموش کرد که اگر ماه می‏تابید، هیچ‏کس به ستاره‏ها توجّه نمی‏کرد.

صدای شرشر آب که از حمام بلند می‏شود، زن آرزو می‏کند کاش یک‏بار کمی صبر می‏کرد تا سرش را روی سینه‏ی مردانه‏اش بگذارد و لحظه‏ای چشمان خسته‏اش را ببندد.

صبح من می‏مانم و بوی تنش که روی پوست تنم جا مانده، اکنون وقت عشق بازی است و من به بوی بدنش دل می‏بازم.

دنیای اعتراض‏های خاموش است دنیایی که زنان شوهردار برای تجربه‏ی چند لحظه عشق واقعی به پسران جوان دل می‏سپارند و مردان سرخورده برای اثبات مردانگی کشف نشده‏شان به دختران باکره.

به پهلو که بخوابد، دنیا تمام می‏شود بهشت آغاز.
به پهلو که بخوابد پل صراط می‏شود درست جایی میان نوازش لب‏های من بر چشمان او.

به پهلو که بخوابد آرام از پشت در آغوش می‏گیرمش‏، دستم را روی سینه‏هایش صلیب می‏کنم، پایم را میان پاهایش می‏پیچم و سرم را فرو می‏کنم میان موهایش.
می‏گذارم نفس گرمم آرام آرام بدود روی پوست عرق کرده‏اش و تن داغش غرق شود در آرامش بازوان گشوده‏ام.
به پهلو که بخوابد دنیا برای من تمام می‏شود.

او که برود، من می‏مانم و طعم گس یک خاطره. او که برود دیگر کسی نیست که از روی طعم تنش حرف دلش را بفهمم.

خدا: گفتی دقیقا Ctrl + Alt + Del بزنم بعد end task کنم؟
من: اوهووم.
خدا: مطمئنی همه چیز Save شده؟
من: اوهووم.
پ.ن: Big Bang

ای پدر آسمانی ما گوسفندان گمشده‏ای هستیم که با گناه پا به این دنیا گذاشته‏ایم. " انجیل مزامیر 51 "


هوا که تاریک می‏شود خدا می‏رود پی عشق‏بازی، گوسفندان بیچاره می‏مانند و ابلیس شب زنده‏دار.

نویسنده‏ی خوب کسی است که تا لحظه‏ی مرگ از خوانندگانش ناسزا بشنود و این حرف‏ها در نحوه‏ی نوشتنش تاثیری نگذارد.


پ.ن: باید اعتراف کرد که دلتنگستان تنها وبلاگی است که چند سال است می‏خوانم و همیشه حس حسادتم را تحریک می‏کند.

با ترس و نگرانی به "ریما" زنگ می‏زنم، ریما دوست هم دانشگاهی‏ام بود، دختری مارونی متولد محله‏ی الحمرا بیروت.
پدر پیرش گوشی را برمی‏دارد.، خودم را معرفی می‏کنم و سراغ ریما را می‏گیرم، جواب کوتاه امّا باورنکردنیست.
ریما به همراه دیگر دوستان مسیحی‏اش به کمک سربازان حزب‏الله رفته است.
پ.ن: تصورش برایم سخت است، ریما آن دخترک یک و نیم متری خجالتی سلاح به دست گرفته باشد!

در اروپا:
اگر وارد خانه‏ای شدید و درب یخچال رو که باز کردید، دیدید یخچال تا بالا پر از مشروبه!
اگر وارد خانه‏ای شدید و دیدید تمام کمدها، کف خانه . حتی داخل حمام و دستشویی با قوطی آبجو و شیشه‏های خالی انواع مشروب تزئین شده!


اگر دختری رو دیدید که در اوج سرمای منفی 30 درجه زمستان با تاپ بندی و دامن کوتاه قدم می‏زنه یا در گرمای تابستان چکمه‏ی ساق بلند پوشیده!
اگر داخل دیسکویی شدید و دیدید پسری بین صد تا دختر به رقاصه‏ی دیسکو گیر داده!


اگر دیدید آدمی یک شیشه‏ی آب معدنی پیچیده توی پلاستیک سیاه و هر چند ثانیه یه جرعه می‏نوشه و تلو تلو می‏خوره!
یا چند نفر مست رو دیدید که وسط خیابون عربده کشان جواد یساری می‏خونند!
اگر ماشینی رو دیدید که سیستم صوتی توپی بسته، ماشین رو کپ کرده و در خیابان برای هر دختری بوق می‏زنه!


اگر دیدید طرف مقابلتون لهجه‏ی مزخرفی به حرف زدنش میده و تمام کلمات رو احمقانه می‏کشه!
یا وقتی که میره مکدونالد 5 تا ساندویچ با هم سفارش میده!
یا اگه دیدید طرف توی هتل، کنار دریا یا توی سالن ورزش همه چیز ( حوله، شامپو، صابون، قاشق و چنگال... ) رو بلند می‏کنه!
اگر در هواپیما مسافر کناری هر دقیقه مشروب درخواست کنه!


اگر دیدید توی خیابون یه دختر و پسر همدیگه رو می‏بوسن و یک نفر دیگه زل زده به اون‏ها!
اگر دیدید یه نفر بعد سال‏ها زندگی در خارج هنوز نمی‏تونه زبان اون کشور رو صحبت کنه!
اگر دیدید پسری به زور می‏خواد دختری رو مجبور به رقصیدن با خودش کنه!
اگر دیدید پسری رو که به دختری که همراه دوست پسرش یا حتی شوهرش هست چشمک می‏زنه و متلک میگه!


اگر دیدید پسر و دختری که ساعت‏ها روی صندلی جلوی سکس شاپ‏ها می‏نشینند و به هرکسی که وارد یا خارج میشه با حسرت نگاه می‏کنه!
اگر دیدی که پسری خیلی خوش‏تیپ و خوش قیافه مجله‏های پورن می‏خره و توی روزنامه دنبال فاحشه‏ی تلفنی می‏گرده.
اگر دیدید کسی آبجو و ودکا رو با هم قاطی می‏کنه یا قرص اکس رو چند تا چند تا با هم می‏خوره!
اگر دیدید طرف خودش رو ایتالیایی، آرژانتینی یا حتی یونانی معرفی می‏کنه امّا لهجه‏اش داد می‏زنه که نیست!


اگر دیدید که یه نفر هنوز نرسیده در فرودگاه رفته تاتو کنه!
اگر دختر و پسری را دیدید که گوش، ابرو و زبونش رو با هم پیرسینگ گذاشته!
‎اگر آدمی رو دیدید که شراب قرمز و سفید رو میکس کرده!


و هزاران اگر دیگه!
شک نکنید که طرف از هم‏وطنان با فرهنگ و متمدن ایرانیه، پس عاقلانه‏ترین کار اینه که خودتون رو بزنید به منگلی و اصلا به روی خودتون و اون طرف و هیچ‏کس دیگه نیارید که شما هم ایرانی هستید.
پ.ن: یادتون باشه که شرایط در آمریکا کمی متفاوت‏تره، پس بعضی از حالات بالا در آمریکا صدق نمی‏کنه.
* و البته همه‏ی ایرانی‏ها این شکلی نیستند هرچند که متاسفانه اکثرا...

خواب می‏بینم فاحشه‏ی کوچکی خواب مرا می‏بیند، با نوازش دستان تو بیدار می‏شوم، فاحشه‏ی زیبای مرا چه کسی بیدار می‏کند؟

زنی که باکره است، هنگام اولین نزدیکی هفت شب به او اختصاص می‏یابد.
زنی که باکره نیست، هنگام اولین نزدیکی سه شب به او اختصاص می‏یابد.
زن حق ندارد شب خود را به هووی خود ببخشد مگر آنکه مرد رضایت دهد. اگر شب خود را ببخشد، پیش از تمام شدن شب می‏تواند رجوع کند، و اگر در میان شب رجوع کند، باید شوهرش به سوی او بازگردد.


پ.ن: لمعه دمشقیه نوشته شهید اوّل، کتاب نکاح ( مرجع درس فقه و حقوق )
* نمی‏خندم، گریه نمی‏کنم، فکر هم نمی‏کنم. مشکل از خدا نیست، مشکل هرگز از خدا نبوده، گاهی فکر می‏کنم خدا هم مجبور شده خودش را تا سطح درک انسان‏ها پائین بیاورد. خدای بدشانسیست، بندگانش بیشتر از آنچه تصور می‏کرد ناتوان هستند.

دخترک را در آغوش می‏گیرم، سرش را می‏برد میان موهایم و با صدایی بریده بریده می‏گوید که آغوشم برایش پر از آرامش و امنیت است.
دخترک را بیشتر در آغوش می‏فشارم، نمی‏گذارم که بفهمد، من خودم به دنبال آرامش گم شده‏ هستم.
پ.ن: شانه‏هایت را برای گریه کردن دوست دارم. گوش کنید.

شهرزاد قصه‏گو هزار و یک شب هزار و یک قصّه گفت و عاقبت مرد،
شهرزاد قصه‏گو هرگز نفهمید که سلطان هزار و یک شب به او هزار و یک فرصت داد تا قصّه‏ی عشق خودش را بگوید و نجات یابد.
پ.ن: گوش کنید "من تو را آسان نیاوردم به دست"

بر کدام جنازه زار می‏زند این ساز؟
بر کدام مرده‏ی پنهان می‏گرید این ساز بی‏زمان؟
در کدام غار
بر کدام تاریخ می‏موید این سیم و زه، این پنجه‏ی نادان؟
بگذار برخیزد مردم بی‏لبخند، بگذار برخیزد!
"احمد شاملو"

احساس شیطان را خیلی خوب درک می‏کنم، معشوقه‏ات را بسیار دوست داری امّا خیانت می‏کند و با آدمی می‏گریزد.

بهترین تصمیمات زندگی هر زوج موفقی در مهّم‏ترین و آرام‏ترین زمان با هم بودنشان گرفته می‏شود.
شاید نیمه‏شب‏ها بعد از یک هم‏آغوشی عاشقانه.
همین است که وقتی پیر می‏شویم دیگر تصمیم درست و عاقلانه گرفتن سخت می‏شود.

روزهاست که به این نتیجه رسیده‏ام هیچ‏کس مرا برای خودم نمی‏خواهد، همه مرا به خاطر خودشان می‏خواهند.
با خودخواهی‏های دردآورشان، حسادت‏های کودکانه‏ و عشق‏های افسانه‏ای.

کابوس می‏بینم، از خواب می‏پرم. فیدل نگاهم می‏کند حیوانات آدم‏ها را بهتر از آدم‏ها درک می‏کنند، خواب‏آلوده می‏آید روی تخت کنار پایم می‏خوابد.
ناگهان آرام می‏گیرم، آرام می‏خوابم.

خدا عاشق دختری شد، به عزرائیل فرمان داد جانش را بگیرد تا دختر در کنارش باشد.
عزرائیل عاشق دخترک شد، سال‏هاست که دست دست می‏کند.
در این سال‏ها دخترک عاشق شیطان شد، هر شب به شیطان تن می‏فروشد.